گفتوگوی عاشقانه با ماه: من روزی آسمونت بودم:
بر پایهی فرضیهی برخورد بزرگ، ماه از بقایای زمین پس از برخورد با سیارهای به اندازهی مریخ شکل گرفته است؛ یعنی از نظر فیزیکی، اتمهای ماه واقعاً زمانی بخشی از زمین و آسمان آن بودهاند.
راهکار:
این تصویر را میتوان به جابهجایی قدرت در رابطهها تعبیر کرد: کسی که روزی آسمان بود، حالا در مدار طرف مقابل میچرخد؛ تغییر نقشها در عشق به اندازهی گردش ماه به دور زمین طبیعی است.