شعر مادر و کعبه

مادرم، کعبه‌ی عشق من؛ اگر تو بودی طوافت می‌کردم:

در فیزیک و عرفان اسلامی، حرکت طواف (هفت دور خلاف عقربه‌های ساعت) اغلب به گردش الکترون‌ها به دور هسته یا سیارات به دور خورشید تشبیه شده—نظمی مقدس که از عشق مرکز به پیرامون می‌گوید. از منظر روانشناسی تحلیلی یونگ، دایره یکی از کهن‌الگوهای مادر و تمامیت است. مادر، مرکز روانی ماست که بی‌اختیار گرداگردش می‌چرخیم. درست مثل زمین که بی‌سوال دور خورشید می‌گردد. پرسش: طواف شما دور مادرتان چند بار در روز است؟

راهکار:

استعاره‌ات عمیق است. می‌توانی این ایده را گسترش دهی: طواف با هفت دور، نماد چرخش ابدی عشق و تسلیم است. مادر در این تصویر، نه‌تنها محور عبادت، بلکه کهن‌الگوی «مرکز» روان است که همه چیز حول آن می‌چرخد. شاید شعر بلندتری بسرایی که هر دور را به مراحل زندگی با مادر پیوند بزند.