تشبیه لب به دریا و خاطرههای مشترک:
خط ساحلی یک فراکتال است؛ طول لبِ دریا بسته به مقیاس اندازهگیری، بینهایت تغییر میکند. از طرفی بوی دریا که عمدتاً از ترکیب دیمتیلسولفیدِ تولیدشده توسط باکتریهای دریایی میآید، از مسیر بویایی تقریباً مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ میرود؛ برای همین یک تصویر ساده میتواند خاطرهها را ناگهان سیلآسا برگرداند.
راهکار:
لبِ دریا در ادبیات فارسی همزمان مرز گفتن و نگفتن است؛ جایی که موج هر بار چیزی را پس میگیرد. میتوانی همین تصویر را ادامه بدهی و از زاویه کسی بنویسی که از آن لبِ دریا خاطرهای ندارد، اما دلش میخواهد برای اولین بار سهمی از آن بردارد.