ناپایداری زندگی در شعر شاملو: کورهها سرد شدند:
جالب است که هم فیزیک و هم روانشناسی ناپایداری را اثبات میکنند. طبق قانون دوم ترمودینامیک، هر سیستم بسته به سوی بینظمی و سردی میرود؛ گرمای کورهها پراکنده میشود و سبزهها با کاهش کلروفیل زرد میشوند. در روانشناسی، «انطباق لذتجویانه» نشان میدهد که خندهها نیز مانند دردها محکوم به رنگباختن هستند، چون مغز ما به همه چیز عادت میکند. تنها چیز پایدار، خودِ تغییر است.
راهکار:
وقتی هیچ چیز پایدار نیست، هر لحظه یکتا و ارزشمند میشود. سردی کورهها یادآور گرمایی است که روزی وجود داشت. این نگاه، درد را به شوقِ قدردانی از آنی که گذشت تبدیل میکند.