شعر کوتاه کنایه دار

خوشا به حال کلاغ‌های قیل‌وقال‌پرست و سکوت ما:

کلاغ‌ها فقط قیل‌وقال نمی‌کنند؛ صداهایشان لهجه منطقه‌ای دارد و هشدارهای متفاوتی برای شکارچی هوایی و زمینی می‌فرستند. جالب‌تر اینکه اگر کلاغی از انسانی بدی یا خوبی ببیند، این اطلاعات را به نسل بعد منتقل می‌کند؛ یعنی کینه و قدردانی ژنتیکی نیست، فرهنگی است. کلاغ‌ها حتی برای مرده‌هایشان «مراسم» جمعی می‌گیرند تا خطر را یاد بگیرند. حالا سؤال: اگر سر و صدای کلاغ‌ها این‌همه معنا دارد، سکوت ما چه چیزی را پنهان می‌کند؟

راهکار:

کلاغ‌ها برای بقا قیل‌وقال می‌کنند؛ آدم‌ها گاهی برای فرار از شنیدن خودشان سکوت می‌کنند. شاید این حسادت به کلاغ، در اصل دلتنگی برای صدایی است که خیلی وقت است در گلو جا مانده.