شعر خواندن برای فراموشی

شعر، مرهمی برای دلتنگی دوری:

مطالعات نشان می‌دهند که خواندن شعر، بخش‌های مشابهی از مغز را فعال می‌کند که در زمان گوش دادن به موسیقی یا تجربه همدلی برانگیخته می‌شوند. این کار عملاً شبکه حالت پیش‌فرض مغز را آرام کرده و سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد. جالب اینجاست که جلال‌الدین مولوی ۸۰۰ سال پیش بدون این داده‌ها، شعر را درمان روح می‌دانست. آیا این تسکین شبیه به اثر دارونماست یا مکانیسمی متفاوت دارد؟

راهکار:

شاید این شعر خواندن تلاشی برای تغییر احساس نیست، بلکه شکل پیچیده‌ای از احترام به همان دلتنگی است. انگار با واژه‌های دیگران، به حس خودت رسمیت می‌دهی.