شعر کاش پیرتر بودیم

کاش پیرتر بودیم: جایی که تبر می‌خورد:

در زیست‌شناسی درخت، لایه کامبیوم درست زیر پوست، آسیب‌پذیرترین نقطه در برابر تبر است. نه چوب سخت و پیر درون که قلب درخت است، نه شاخه‌های جوان و انعطاف‌پذیر بیرون؛ دقیقاً همان میانه نازک و زنده. نکته پارادوکسیکال: این لایه تنها بخش تقسیم‌شونده و مولد درخت است؛ یعنی بیشترین زنده‌بودن متمرکز در شکننده‌ترین نقطه.

راهکار:

درختان درست از لایه کامبیوم، جایی که نه کاملاً پیر و نه کاملاً جوان است، بیشترین تبر را می‌خورند. اما همین لایه مرکز رشد و ترمیم است؛ سلول‌های زنده‌ای که می‌توانند پوست و چوب جدید بسازند. شاید ایستادن در میانه، با تمام تبرهایی که می‌خورد، در واقع همان جایی‌ست که بیشترین پتانسیل بازسازی و سبز شدن دوباره نهفته است.