مهر تا ابد؛ معنی بیت معروف حافظ درباره وفاداری:
در علوم اعصاب، «فراموشیِ عشق» تقریباً ناممکن است؛ چون خاطرات هیجانی در آمیگدال و هیپوکامپ با ترشح نوراپینفرین حک میشوند. پژوهشهای تصویربرداری نشان میدهد وقتی سوگواران به عزیز ازدسترفته فکر میکنند، مسیر دوپامینیِ پاداش (VTA) فعال میشود — همان مسیری که در عشق رمانتیک فعال است. یعنی مغز معشوق را یک «شیء درونی» میسازد که به خاک وابسته نیست. پس ادعای حافظ نه تعارف، بلکه توصیف آناتومیک وفاداری است.
راهکار:
این بیت را میتوان بهجای وعدهٔ رمانتیک، یک تمرین روانشناختی خواند: هر بار که از دوری معشوق میترسی، به این فکر کن که «مهر» در سیستم خاطرهات ماندگار است و برای زنده نگهداشتن آن به حضور فیزیکی نیاز نیست؛ پس رابطهات را بر پایهٔ اعتماد به این ماندگاری بساز، نه بر پایهٔ ترس از فراموشی.