شعر گذر زمان

معنی ناگذری در شعر گذر زمان؛ تأملی در جاودانگی:

در فیزیک، هر ذرهٔ وجودت هرگز یک لحظه ثابت نمی‌ماند؛ اما اصل بقای انرژی می‌گوید هیچ‌چیز واقعاً نابود نمی‌شود. این یعنی «گذر» و «ناگذری» دو روی یک حقیقت‌اند: تو همیشه در حال تغییرِ ظاهر و همیشه در سطحِ بنیادین پابرجایی. آیا هویت تو بیشتر شبیه موج است یا ذره؟

راهکار:

می‌توان این جمله را چنین بازخوانی کرد: «گذر» همان چیزی است که به لحظه معنا می‌دهد و «ناگذری» یعنی تأثیری که آن لحظه بر حافظه و احساس ما می‌گذارد؛ پس ناگذر بودن، نه در برابر گذر، بلکه در عمق نگاه ماست.