شعر غمگین دل شکسته

به سلامتی قبر؛ شعری غمگین از دلشکستگی و تنهایی:

«به سلامتی گفتن» برای درد و نیستی، یک مکانیسم روانی باستانی است. در ایران باستان، «نوش» که ریشه‌ی «به سلامتی» است، در اصل به معنای «زندگی جاویدان» بود و جشن گرفتن برای رنج، نوعی پذیرش رادیکال (Radical Acceptance) محسوب می‌شود. روان‌درمانی مدرن نشان می‌دهد تبدیل درد به کلام آیینی، شدت هیجانات منفی را کاهش می‌دهد. جالب اینجاست که در این شعر، آغوش نهایی در قبر، بازتاب کهن‌الگوی «مادر زمین» و بازگشت به امنیت آغازین است. شما به کدام رنجتان سلامتی می‌گویید؟

راهکار:

این نگاه که قبر تنها پناه امن است، در واقع فریاد نیاز به آغوشی در زندگیست. شاید همین شعر، دعوتی باشد برای یافتن کسانی که لیاقت در آغوش کشیدن تکه‌های شکسته‌ات را دارند.