شعر غمگین برای مادر

شعر غمگین برای مادر؛ خسته از تماشای رنجش:

پدیدهٔ «هم‌دلی درد» می‌گوید مغز انسان هنگام تماشای رنج عزیزان، همان مناطقی را فعال می‌کند که در درد فیزیکی خودش روشن می‌شود؛ پس خستگی از تماشای رنج مادر یک واکنش عصبی واقعی است، نه ضعف. در ادبیات سوگ فارسی، «قسمت نکردن» نوعی مکانیزم دفاعی برای مهار خشونت رنج است. اگر زبان شعر درد را به تصویر می‌کشد، چرا تحمل آن را برای مغز آسان‌تر می‌کند؟

راهکار:

در این بیت، خستگی از تماشا پیش از خود حادثه آمده؛ گویی رنجِ شاهدِ بودن از رنجِ افتادن سنگین‌تر است. این همان نگاه «شاهدِ رنج» است که شعر را از روایت یک اتفاق ساده به مرثیه‌ای برای مادر تبدیل می‌کند.