شعر درد و زجر

دفن شدن با تمام دردها در آغوش تو:

لمس محکم و طولانی ترشح اکسی‌توسین را بالا می‌برد و آستانه درد را تا حدود ۳۰٪ جابه‌جا می‌کند؛ برای همین در بحران‌ها بغل شدن مانند مُسکن عمل می‌کند. در ادبیات فارسی، «آغوش» همزمان نماد امنیت و نابودی است؛ از آغوش مادر تا قبر. این دوگانگی از کجا در ناخودآگاه جمعی می‌آید؟

راهکار:

این تصویر، آغوش را همزمان به قبر و پناهگاه تبدیل کرده است. می‌توانی ادامه‌اش را از زاویه‌ی رهایی بنویسی: «همان آغوش، خاکسترم را به باد بسپارد تا دیگر دردها وزن نداشته باشند.»