لعنت به عشق یکطرفه و ندیده شدن:
در روانشناسی، نفرین کردنِ بخشهای خود (قلب، مغز) به «خود-بیگانگی هیجانی» مرتبط است؛ گویی این بخشها موجوداتی جدا از «من» اصلی هستند که خیانت کردهاند. این مکانیسم دفاعی، درد شکست عاطفی را موقتاً قابل تحملتر میکند، چون مسئولیت را از «خودِ آگاه» دور میکند. آیا تا به حال احساس کردهاید بخشی از وجودتان علیه شما شورش کرده است؟
راهکار:
این متن، یک «نفریننامه عاشقانه» کلاسیک است. شاید نوشتن ادامهای برای آن جالب باشد که در آن، نفرینها به سمت قدرتی فراتر از قلب و مغز و اشک معطوف شود: «لعنت به زمانهای که ما را در این تقاطع نابرابر قرار داد.» این تغییر کانون، بار دراماتیک اثر را بیشتر میکند.