شعر درباره قدرشناسی

حسرت دیر فهمیدن ارزش باران:

در روان‌شناسی، «خطای تأثیر» باعث می‌شود شدت و مدت اندوه فقدان را بیش‌برآورد کنیم؛ مغز ارزش چیزها را بیشتر در «خلأ» بازنمایی می‌کند تا در حضور. خاکِ تشنه باران را نه به‌عنوان آب، بلکه به‌عنوان خاطره‌ای از دست‌رفته رمزگذاری می‌کند. کدام ارزش را فقط در غیبتش شناختید؟

راهکار:

این متن نشان می‌دهد ارزش نه در حضور، بلکه در خلأ بازنمایی می‌شود؛ حسرت از شکاف میان تجربه و ادراک زاده می‌شود. در شعر فارسی، باران اغلب نه آب که «امکانِ از دست‌رفته» است و خاک نه زمین که «حافظهٔ انتظار». همین جابه‌جایی، متن را از شکایت به تأمل می‌برد.