شعر درباره آسمان

شعر شب های ستاره بارون و روزهای آفتابی:

نور ستارگانی که می‌بینی میلیون‌ها سال پیش از ستاره‌های مرده آمده؛ برخی از آنها دیگر وجود ندارند. خورشیدِ امروز هم ۸ دقیقه پیش را نشان می‌دهد. مغز ما همین تأخیر کیهانی را به «اکنون» ترجمه می‌کند. آیا واقعاً لحظه‌ای را می‌بینیم که هست؟

راهکار:

این تقابل شب و روز، نفس کشیدنِ زمین است: ستاره‌بارانِ شب، سایه‌ی روشنِ خورشیدِ روز است و آفتابِ روز، وعده‌ی مهتابِ شب. هیچ‌کدام جای دیگری را تنگ نمی‌کند؛ هر دو یک چرخه‌اند.