شعر در مورد ترک کردن

ترکی آرام در شبی بی‌صدا:

در روانشناسی، «سکوت پیش از طوفان» یا «آرامش ساختگی» اغلب نشانه‌ی تصمیم‌گیری نهایی و قطع امید است. مغز برای حفظ انرژی، قبل از یک تغییر بزرگ، فعالیت عاطفی را به حداقل می‌رساند. این سکوت درونی، خود یک نوع فریاد است. آیا این سکوت، پایان است یا یک مکث برای شروع چیزی کاملاً جدید؟

راهکار:

این حسِ ترکِ آرام، گاهی در شعر «پرواز با خاموشی» از سهراب سپهری هم طنین‌انداز است: «من به آهستگی می‌روم / همچو روشنایی که در آب می‌رود». شاید نوشتن ادامه‌ای برای این بیت، احساس را عینیت ببخشد.