نقاشی یک خودِ بیرنگ پس از جدایی:
در روانشناسی رنگ، خاکستری نه یک رنگ، که فقدان کامل رنگ و هیجان است. این حس «بیرنگی» پس از یک فقدان بزرگ، دقیقاً منطبق بر «آنهدونیا» است؛ یعنی ناتوانی در تجربه لذت که مغز را در حالت بقا قرار میدهد. آیا این نقاشی بیرنگ، در نهایت میتواند زمینهساز یک پالت رنگی کاملاً جدید شود؟
راهکار:
این حسِ «بیرنگی» میتونه نقطه شروع یک نقاشی انتزاعی باشه. چرا با استفاده از سایههای خاکستری، سفید و سیاه، این حس رو روی بوم یا حتی دیجیتال پیاده نمیکنی؟ گاهی بیان غیرمستقیم از طریق هنر، سنگینی کلمات رو کم میکنه.