شعر در مورد آرزوهای مرده

مرگ آرزوها؛ وقتی همه با 'شاید' می‌میرند:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «سوگ آرزو» وجود دارد. ما نه فقط برای افراد، که برای آینده‌های ممکن و رویاهای محقق‌نشده نیز سوگواری می‌کنیم. مغز مسیرهای عصابی را که برای تحقق آن آرزوها ساخته بود، به‌تدریج از بین می‌برد؛ گویی جنازه‌ای عصبی. آیا این فرآیند، نوعی تطابق بقا است یا تسلیم شدن؟

راهکار:

این متن می‌تواند سرآغاز یک کار خلاقانه باشد. شاید بتوانید هر یک از آن «هزار آرزو» را در قالب یک خط داستانی کوتاه، یک طرح یا حتی یک نامه‌ی تشریحی به هر آرزو گسترش دهید. این تبدیل درد به اثر هنری می‌تواند رهایی‌بخش باشد.