شعر دلتنگی برای گذشته

حسرت لذت شب‌های خوش و خاطرات روزگار قدیم:

مغز ما خاطرات خوش را با گذر زمان بیش‌تر تغییر می‌دهد و شیرین‌تر از واقعیت به یاد می‌آورد؛ این پدیده «نوستالژی گلگون» نام دارد و یک مکانیسم بقا برای جلوگیری از افسردگی است. جالب اینجاست که آن «روزگاری» که حسرتش را می‌خوریم، شاید هرگز آن‌قدرها هم عالی نبوده. اگر می‌دانستیم گذشته نسخهٔ اغراق‌شده‌ای از واقعیت است، باز هم برایش دلتنگی می‌کردیم؟

راهکار:

اندوه از دست دادن خوشی‌ها نشانه‌ای از عمق احساسات است. می‌توان این حسرت را به چشم سوختی برای خلق لحظه‌های خوش تازه دید، نه زندانی در گذشته.