شعر تیکهدار درباره احوالپرسی تکلیفی:
در روانشناسی اجتماعی، «احوالپرسی تکلیفی» نوعی ناهمخوانی نیت و رفتار است: پژوهشها نشان میدهد حمایت اجتماعیِ اجباری میتواند بهجای کاهش استرس، احساس طردشدگی را تقویت کند، چون فرد فاصلهٔ میان توجه واقعی و آیین صوری را میخواند. طعنه اینجا سازوکار دفاعیِ همین شکاف است.
راهکار:
بازخوانی تازه: «دلگیری» اینجا نه پاسخ به احوالپرسی، که اعتراض به شکاف میان توجه واقعی و آیین صوریِ حالپرسی است. میتوان همین حال را با سؤالی مشخصتر روایت کرد: «این روزها چه چیزی بیشتر از همه انرژیات را گرفته؟» سؤالی که جواب تکلیفی برنمیدارد.