شعر چشمان معشوق

چشمان تو؛ دیوانی که هیچ کتاب شعری ندارد:

چشم انسان بیش از ۱۰۰ میلیون سلول گیرنده نور دارد و شبکیه، پیش از رسیدن اطلاعات به مغز، پردازش را آغاز می‌کند؛ یعنی دیدن در واقع «خواندن» است. هر نگاه حدود ۱۰ میلیون بیت در ثانیه از چشم به مغز می‌فرستد؛ پس شعر چشمان معشوق نه استعاره، بلکه دقیق‌ترین توصیف از یک ابررایانه‌ی زیستی است.

راهکار:

برای گسترش این حس، یک دوبیتی با ترکیب «چشم» و یک مفهوم امروزی مثل لنز دوربین یا رمز بینایی بساز؛ این تضاد کلاسیک و مدرن، شعرت را در شبکه‌های اجتماعی متمایز می‌کند.