شعر عاشقانه بهارجان؛ عشق در نگاه اول:
در شعر فارسی «نرگس مست» فقط تشبیه چشم نیست؛ نام نرگس از اسطوره یونانی نارسیسوس می‌آید که محو تصویر خود شد و ریشه «نارسیسیسم» است. پزشکی کهن هم نرگس را به سردی و بی‌حسی چشم نسبت می‌داد؛ پس چشم معشوق هم‌زمان زیباست و مخدر. کدام غالب است: بیداری یا خواب؟
راهکار:
این متن را میتوان «لحظهٔ روشن‌شدن ادراک» خواند: بهار، نگاه و بوی یار تنها تصویر نیستند؛ هرکدام یک محرک حسی‌اند که دلِ خسته را از بی‌حسی به بیداری می‌برند. اگر بخواهیم عمق آن را بیشتر کنیم، بیت آخر می‌تواند میان بیداری دل و خواب چشم معشوق تعلیق بسازد؛ همان تضادی که «نرگس مست» را از تشبیه تکراری خارج می‌کند.