شعر عاشقانه باران و دستان یار:
آیا میدانی بوی باران روی خاک خشک «پتریکور» نام دارد و مولکولهای آن با تحریک گیرندههای بویایی، احساس آرامش و نوستالژی را در مغز فعال میکنند؟ جالبتر اینکه قرار گرفتن همزمان دست در دست همدیگر در باران، دوپامین و اکسیتوسین را همزمان ترشح میکند—ترکیبی شیمیایی از لذت و دلبستگی. این دقیقاً همان «ترکیب من و دستان یار» است که شاعر از آن گفته. آیا تا به حال تجربهٔ باران با دوست داشتنهایت را نداشتهای؟
راهکار:
اگر این حس رو در یک شب بارونی تجربه کردی، یه عکس از دستات زیر بارون بگیر و با هشتگ #باران_عشق توی تاوا به اشتراک بذار تا بقیه هم حسش کنن.