شعر عشقی کوتاه

سوالی در چمن زار دل: من کجای تو هستم؟:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «نابینایی تغییر» وجود دارد؛ گاهی چنان بر جزئی خاص متمرکز می‌شویم که تغییرات بزرگ در پیرامون را نمی‌بینیم. شاید گاهی عشق نیز چنین کند. اگر عاشق، خود را در چشمان معشوق گم کند، آیا باز می‌تواند نقش خود را در سرزمین گسترده‌تر احساسات او ببیند؟

راهکار:

این متن می‌تواند نقطه شروع یک شعر بلندتر باشد. شاید جواب این سوال را از زبان همان «چمن زار دل» بنویسید که از نگاه او داستان چیست؟