شعر عباس تافته

دلتنگی آخرین دیدار؛ روحم بغلش کرد و خودم برگشتم:

در پدیده «حافظه بدنی»، هنگام دیدن چهره‌ای که با آن خاطره عاطفی داریم، مدارهای عصبی همان احساس پیشین را در کمتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه بازپخش می‌کنند؛ یعنی «بغلِ روح» پیش از هر تصمیم آگاهانه رخ می‌دهد و «برگشتنِ خود» فقط روایتی است که ذهن برای آن واکنش عصبی می‌سازد.

راهکار:

شاید «برگشتنِ خودت» یعنی امن‌ترین بخش وجودت همان‌جا ماند تا از آن لحظه محافظت کند؛ بعضی دیدارها تمام نمی‌شوند، فقط در جایی از روح اقامت می‌کنند.