شعر عاشقانه زمستانی؛ دوستت دارمهایی به دست باد:
هوای سرد زمستان با فعالکردن مسیر بویایی به آمیگدال، خاطرات عاطفی را آنیتر از تصویر فرامیخواند؛ در ادبیات فارسی هم «باد» حامل راز و پیام است. جالب است که عشقنامههای شفاهی، پیش از تلگراف، با همین منطقِ «حاملِ نامرئی» منتقل میشدند. کدام خاطره با اولین سرما برمیگردد؟
راهکار:
پنجرهٔ باز را میتوان استعارهای از «اجازهٔ شنیدهشدن» گرفت: پیام لازم نیست حتماً به مقصد برسد؛ همین که باد آن را از دست تو بگیرد، بخشی از کار عاطفی انجام شده است.