شعر عاشقانه خاقانی

رباعی عاشقانه خاقانی: تشبیه ماه و خورشید به معشوق:

نکته‌ی جالب: در ادبیات کهن، «غیرت» اغلب به خدایان یا عناصر طبیعی نسبت داده می‌شده. اینجا خورشید از شدت زیبایی معشوق می‌سوزد و آب می‌خواهد – اما آب هم در برابر آتش عشق بی‌اثر است. این پارادوکس (آتش و آب) یکی از شگردهای خاقانی برای نشان دادن اوج عظمت محبوب است. آیا شما در زندگی واقعی با چنین احساسی از «غیرت» نسبت به کسی مواجه شده‌اید؟

راهکار:

در این رباعی، خاقانی از آرایه‌ی تشخیص (personification) برای خورشید استفاده کرده. اگر به نوشتن شعر علاقه داری، می‌تونی با همین تکنیک (جان‌بخشی به عناصر طبیعی) یک رباعی مشابه درباره‌ی زیبایی معشوقت بنویسی.