شعر عاشقانه دیوانگی

شعر عاشقانه دیوانگی؛ ویرانه‌ای که قصر می‌نماید:

در روان‌شناسی، عشق وسواسی با کاهش سروتونین و افزایش دوپامین همراه است؛ مغز معشوق را مثل پاداش پردازش می‌کند و حسادت همان مدار درد فیزیکی را فعال می‌سازد. برای همین «باد در موی او» برای شاعر یک تهدید عصبی واقعی است، نه صرفاً استعاره. این حسادت، عشق است یا سیستم دفاعی مغز؟

راهکار:

این شعر در واقع توصیف «خودویرانگری عاشقانه» است؛ جایی که معشوق قصر می‌شود و عاشق ویرانه. اگر از زاویهٔ عصب‌شناسی نگاه کنیم، هر بند یک دادهٔ بالینی از وسواس و حسادت است؛ می‌توان همین تضاد «قصر/ویرانه» را در یک روایت کوتاه یا ترانه ادامه داد و آن را به اوج دیوانگی رساند.