شعر عاشقانه چادری

شعر عاشقانه: تشبیه چادر معشوق به کعبه:

در سنت عرفانی فارسی، کعبه دو وجه دارد: قبله‌ی ظاهری و نماد معشوق حقیقی. حافظ بارها کعبه و میخانه را مقابل هم گذاشت؛ اما این بیت، کعبه را نه مقصد، که همراهِ متحرک می‌کند؛ یعنی قداست از مکان به حضور انسانی منتقل می‌شود. اگر کعبه به راه بیفتد، قبله‌ی دلت کجا می‌ایستد؟

راهکار:

این بیت با وارونه‌کردن جهت استعاره، قداست را از کعبه به انسان می‌آورد؛ انگار معشوق، قبله‌ای سیار است. می‌توانی ادامه‌اش را از نگاه رهگذری بنویسی که نمی‌داند باید به کدام سو نماز بگزارد.