وقتی شعرهایت بر دل معشوق بیاثر است:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که شعر عاشقانه تنها زمانی مراکز پاداش مغز را فعال میکند که گیرنده از قبل کشش داشته باشد؛ در غیر این صورت، مغز آن را بهعنوان نویز پردازش میکند. حتی قویترین غزلها هم نمیتوانند مسیر دوپامین را در غیاب تمایل اولیه تغییر دهند. آیا برای کسی که دلش جای دیگر بود شعر گفتهاید؟
راهکار:
شعرها آینهٔ احساس خود شاعرند نه کلید قفل دل دیگری. گاهی فرستادن شعر برای کسی که دلش جای دیگر است، بیشتر به خودت یادآوری میکند تا او را تغییر دهد.