شعر عاشقانه از دوری

شعر دلم برات تنگ شده؛ عشق از دور و لحظه دیدار:

اثر زایگارنیک نشان می‌دهد ذهن کارهای ناتمام را بیشتر از کارهای تمام‌شده به یاد می‌آورد؛ پس «به نديدن زدن» عمدی، لحظه دیدار را به حلقه‌ای باز تبدیل می‌کند که مغز مدام بازپخشش می‌کند. عشق از دور، سوختش همین فقدانِ ناتمام است، نه حضور. آیا دوری عشق را عمیق‌تر می‌کند یا فقط توهم را؟

راهکار:

این متن فاصله را مقدس می‌کند؛ در روانشناسی دلبستگی، صمیمیت پایدار از «دیده شدن» و تعامل زنده می‌آید، نه از تماشای پنهانی. فاصله می‌تواند خیال را عمیق کند، اما جایگزین ارتباط واقعی نیست.