شعر عاشقانه عطر تن

شعر عاشقانه بودنت را دوست دارم؛ از عطر تن تا دیدنت:

بوی بدن انسان یک امضای شیمیایی است: پروتئین‌های MHC در سیستم ایمنی، بوی منحصربه‌فرد هر فرد را می‌سازند و پژوهش‌ها نشان می‌دهد ما ناخودآگاه جذب بوی کسی می‌شویم که MHC متفاوت‌تری دارد تا فرزندان مقاوم‌تری متولد شوند. عطرهای پاریسی فقط روی این امضای زیستی می‌نشینند؛ پیاز بویایی مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ وصل است، برای همین یک بو می‌تواند سریع‌تر از خاطره، معشوق را زنده کند.

راهکار:

این شعر یک پارادوکس نرم دارد: هر چه «بودن» معشوق را بیشتر می‌خواهد، «دیدن» را گروگان می‌گیرد تا لحظه کش بیاید. عطرهای لوکس فقط قلاب‌اند برای فرود روی عطر تن؛ یعنی همان امضای زیستی که قابل تقلید نیست.