احترام به شعور و معرفت؛ نه به سن:
آزمونهای شناختی نشان میدهد «سن تقویمی» تقریباً هیچ پیشبینکنندهای برای «شعور اجتماعی» نیست؛ ضریب همبستگی بین سن و توانایی تصمیمگیری اخلاقی فقط ۰/۱۵ است. بخش پیشپیشانی مغز (مسئول قضاوت و خویشتنداری) تا ۲۵سالگی تکامل مییابد، اما همین مسیر عصبی با آموزش و گفتوگو در نوجوانان هم فعال میشود. پس احترام به «سفیدی مو» یک قرارداد فرهنگی است، نه قانون زیستشناسی! کدام تجربه، جای چند سال عمر را برایتان گرفته است؟
راهکار:
یک آزمایش فکری: اگر نوجوانی ۱۵ساله حرف درست بزند و سالمندی ۸۰ساله بیربط، گوشت به کدام است؟ این سؤال، ایده را از شعار به استدلال عینی میبرد.