شاعری که برای حسینش تشبیه پیدا نمیکند:
یکی از پارادوکسهای جذاب روانشناسی زبان این است: هرچه احساس قویتر باشد، دسترسی به واژگان دقیق سختتر میشود. مغز در لحظات اوج عاطفه، مدارهای زبانی را موقتاً کاهش میدهد تا انرژی به پردازش هیجان بدهد. پس این شاعر درمانده، در واقع در اوج عشق است. آیا شما هم برای توصیف کسی کلمات کم آوردهاید؟
راهکار:
گاهی ناتوانی در یافتن تشبیه، خود والاترین توصیف است؛ شاعر در این سکوت، عمیقترین ارادت را نشان میدهد.