سه شکل ورود آدمها به زندگی: عمر، فصل یا درس:
تحقیقات روانشناسی نشون میده که مغز ما برای هر رابطهای یه «کد ریسک-پاداش» جداگانه مینویسه. رابطههایی که برای یه «درس» میان، معمولاً با فعال شدن آمیگدال (مرکز ترس) همراهن تا درس رو عمیقتر حک کنن. جالبه که ما آگاهانه تصمیم نمیگیریم کدوم رابطه «موندگار» باشه؛ زیرساخت عصبیمون بر اساس تجربههای اولیه دلبستگی، سهمیه انرژی عاطفی برای هر تازهوارد رو تعیین میکنه. پس شاید این سه شکل، بیشتر بازتاب «الگوی دلبستگی خود ما» باشه تا خصوصیت طرف مقابل. حالا سوال اینه: کدوم یه از این سه نوع رابطه رو تا حالا بیشتر تجربه کردی؟
راهکار:
این دیدگاه رو میتونیم با یه نکته از روانشناسی تکمیل کنیم: هر کدوم از این سه شکل ورود، یه «نقش تکاملی» داره. رابطههای مادامالعمر مثل دلبستگی ایمن، فصلیها مثل آزمایشهای اجتماعی برای رشد، و درسیها مثل مکانیزم دفاعی برای خودآگاهی. شاید جالب باشه به این فکر کنی که الان کدوم آدمهای زندگیت کدوم دستهان؟