عشق بدون قید و شرط؛ سفر به دوست داشتن که متوقف نمیشود:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد عشق رمانتیک در مغز دقیقاً همان شبکهای را فعال میکند که اعتیاد به مواد مخدر فعال میکند: هسته اکامبنس و دوپامین. در این حالت، ابهام «زهر یا عسل بودن» نهتنها مانع تداوم دلبستگی نمیشود، بلکه همان عدم قطعیت، سیستم پاداش را بیشتر تحریک میکند. اگر عشق چنین مدار قدرتمندی دارد، آیا واقعاً انتخاب آگاهانهای در کار است؟
راهکار:
نگاه تازه: این متن عشق را «سفر» مینامد، نه مقصد. در سفر، برچسبِ جاده — گناه، زهر یا عسل — مهم نیست؛ آنچه مهم است ادامهدادن و تجربه است. میتوانی این ایده را گسترش دهی: اگر عاشق، مسافر باشد و معشوق، مقصد، پس هر تردیدی فقط یک ایستگاه میانی است.