سفیدی برف و سیاهی دل

سفیدی برف و تنهایی روزگار:

در روان‌شناسی ادراک، پدیده‌ای به نام «اثر زمینه‌ی خالی» وجود دارد: ذهن ما تمایل شدیدی به پر کردن فضاهای خالی و یکنواخت دارد. سفیدی مطلق برف، مغز را وادار می‌کند تا روی تنها نقطه‌ی متضاد و پررنگ—یعنی احساس تنهایی—تمرکز کند و آن را بزرگ‌نمایی کند. آیا این سفیدِ بیرون، آینه‌ای برای فضاهای خالی درونمان است؟

راهکار:

این حس تنهایی در میان سفیدی یکنواخت، یادآور مفهوم «سولیتود» (تنهاییِ انتخابی و غنی‌کننده) در فلسفه است. شاید بتوان این فضا را نه به عنوان محرومیت، بلکه به عنوان صحنه‌ای خالی برای خلق یک داستان جدید دید.