از Seen به Seek؛ عبور از تماشاگری به جستجوگری:
در روانشناسی ارتباط، «Seen» بدون پاسخ نوعی محرومیت اجتماعی مبهم ایجاد می‌کند؛ مغز آن را شبیه طرد خفیف پردازش می‌کند و همان نواحی درد اجتماعی فعال می‌شود. در مقابل، «Seek» با فعال‌سازی سیستم جستجوی رفتاری، دوپامین ترشح می‌کند و مغز را از حالت انتظار منفعل به حالت پاداش‌محور می‌برد. جابه‌جایی از دیده‌شدن به جستجوکردن، دقیقاً همان چرخه‌ای است که در درمان شناختی-رفتاری برای شکستن انفعال استفاده می‌شود؛ یعنی اقدام کوچک، مدار عصبی اجتناب را خاموش می‌کند. چند رابطه با همان Seen ساده وارد فاز سکوت شده‌اند؟
راهکار:
این جمله را می‌شود یک مانیفست کوچک برای خروج از فاز تماشاگری دانست؛ Seen یعنی انتظار کشیدن برای واکنش دیگران، Seek یعنی بر عهده گرفتن جهت حرکت. نسخه‌ی عملی‌اش: در هر مکالمه‌ای که حس می‌کنی قرار است فقط دیده شوی، یک سؤال مشخص بپرس یا یک اقدام کوچک پیشنهاد بده تا حالت از مصرف‌کننده‌ی توجه به جستجوگر معنا تغییر کند.