صداتو برای من بالا نبر

صداتو بالا نبر؛ فرق من و بیمار روانی فقط آزادی است؟:

در دهه ۱۹۷۰، روانشناس «دیوید روزنهان» افراد سالمی را به تیمارستان فرستاد؛ آن‌ها فقط یک علامت جعلی گفتند و تا ۵۲ روز بستری شدند. وقتی بیرون آمدند، هیچ کس باور نمی‌کرد سالم‌اند. یعنی برچسب «بیمار روانی» آن‌قدر قوی است که رفتار عادی هم در چشم ناظران غیرعادی می‌شود. پس این جمله فقط یک تیکه نیست؛ دارد می‌گوید آزادی من از آن‌جا شروع می‌شود که برچسب مرا تعریف نمی‌کند.

راهکار:

این جمله یک مرزگذاری طنز است؛ می‌شود آن را با لحنی آرام و لبخند گفت تا هم پیام را برساند و هم بحث به توهین مستقیم نکشد.