وقتی حرف از صداقت میشود، سکوت حاکم میشود:
در روانشناسی اجتماعی، «مارپیچ سکوت» میگوید افراد وقتی حس کنند نظرشان در اقلیت است، سکوت میکنند؛ صداقت اغلب قربانی ترس از قضاوت جمعی میشود. جالبتر اینکه در آزمایشهای fMRI، دروغ گفتن فعالیت آمیگدال را افزایش میدهد و مغز خودش را تنبیه میکند، اما در جمع، ترس اجتماعی قویتر از آن تنبیه مغزی عمل میکند. چرا مغز ترس جمع را بر ناراحتی دروغ ترجیح میدهد؟
راهکار:
شاید قطع شدن صدا نه از ترس صداقت، که از نادر بودنش است؛ آدمها با کالای کمیاب شوکه میشوند. صداقت در جمع مثل روشن کردن چراغقوه وسط خواب است.