صادقانه بد باش؛ خود واقعی و پذیرش نقاط ضعف:
در روانشناسی اجتماعی، «اثر پراتفال» نشان میدهد افراد با نشان دادن یک نقص کوچک، صمیمیتر و قابلاعتمادتر دیده میشوند؛ اما فقط وقتی که پیشزمینهای از شایستگی داشته باشند. از طرفی «مجوز اخلاقی» توضیح میدهد چرا بعضیها بعد از یک کنش صادقانه، رفتار بدشان را موجه میدانند. به زبان ساده: صداقتِ بیپرده، اعتماد میسازد اما اگر با بدبودن ترکیب شود میتواند دستاویزی برای فرار از مسئولیت هم بشود. آیا مرز بین خودِ واقعی و بیملاحظگی را میشود از قبل تعیین کرد؟
راهکار:
در روانشناسی تحلیلی، «سایه» بخشی از شخصیت است که انکارش میکنیم؛ وقتی صادقانه بد هستید، در واقع سایه را به سطح میآورید و از انرژی آن برای خودآگاهی بیشتر استفاده میکنید. این کار میتواند شما را از فشار تظاهر به خوب بودن رها کند.