چهار حالت زندگی: از تنهایی تا عشق واقعی:
بر اساس نظریه «دلبستگی» جان بالبی، انسانها در کودکی الگوهایی برای روابط عاطفی میسازند. افرادی که «دلبستگی اجتنابی» دارند، در بزرگسالی زندگی را انفرادی میکنند، درحالیکه «دلبستگی اضطرابی» باعث میشود فرد به خاطر سادگی ببازد. نکته جالب: عشقی که در بیت آخر آمده، دقیقاً نمونه «دلبستگی ایمن» است—جایی که هر دو طرف تعادل عاطفی دارند. آیا تجربه شما از عشق با کدام الگو همخوانی دارد؟
راهکار:
هر کدام از این چهار حالت در واقع مراحل یک چرخهاند: از سادگی به تنهایی، از تنهایی به صداقت درونی، و از صداقت به عشقی که طرف مقابل بیشتر عاشق است. این دقیقاً شبیه فرآیند «خودشکوفایی» در روانشناسی مزلو است—آخرین مرحله عشق متقابل و عمیق!