صدا کردن بچه عشقم

انحصار عشق: فقط من حق دارم بچه صدات کنم:

عاشق‌ها در همه فرهنگ‌ها برای همدیگه اسم رمز می‌سازن؛ این کار اکسی‌توسین ترشح می‌کنه و پیوند رو محکم‌تر. بهش می‌گن «زبان مخفی عشاق». اما انحصار روی یک واژه خاص ریشه در نیاز عمیق به امنیت داره. جالبه که حتی بعد مرگ هم این مالکیت رو حفظ می‌کنی. آیا این امنیته یا یه اسارت شیرین؟

راهکار:

اینکه می‌گی «فقط من می‌تونم بچه صدات کنم» یه ثبت اختراع عاشقانه‌س. مثل اینه که روی یه کلمه حق انحصاری بذاری! در روانشناسی به این حس می‌گن «عشق تملکی»؛ مثل فلفل: یه کمش عشق رو داغ می‌کنه، ولی زیادی‌ش زهرمار. مرز باریکه بین ناز و نیاز.