دلتنگی برای ایران و صدای خندههای مردم:
نوستالژی را سال ۱۶۸۸ یوهانس هوفر برای سربازان سوئیسی دور از وطن ابداع کرد؛ نه یک احساس ساده، بلکه بیماریای با علائم جسمی. مغز خاطرات خانه را مثل مسکن بازسازی میکند اما همزمان کورتیزول را بالا میبرد. دلتنگی هم درد است، هم پاداش. کدام صدای کوچک وطن شما را واقعاً به عقب میکشد؟
راهکار:
این دلتنگی فقط فقدان یک نقطه روی نقشه نیست؛ یک مونتاژ حسی از خندهها، صداها و زندگی روزمره است که هویت شما را زنده نگه میدارد. ایران در این متن بیشتر یک مکان نیست، یک حالت از بودن است.