سکوت در فروپاشی؛ صدایی که در شلوغی نمیشنویم:
در علوم اعصاب به این حالت «بیحرکتی تونیک» میگویند؛ وقتی مغز بحرانی را غیرقابل مهار میبیند، بهجای جنگ یا گریز، سیستم پاراسمپاتیک فعال میشود و بدن را ساکت و منجمد میکند تا انرژی حفظ شود. این سکوت نشانه ضعف نیست، بلکه مدار بقایی است که از فروپاشی بیشتر جلوگیری میکند. پس صدایی که در شلوغی فروپاشی میشنوی، در واقع قطعشدن سیستم هشدار اضافی است. آیا سکوت، صدای خودِ واقعی است یا فقط قطعشدن آلارمهای ذهن؟
راهکار:
شاید آن سکوت، صدای بازنشانی ذهن باشد؛ مکثی که مغز پیش از بازسازی در آن فرو میرود. جالب میشود اگر نویسنده بنویسد در آن سکوت دقیقاً چه چیزی را شنیده است.