زمان و اثبات خود: نیازی به ثابت کردن نیست:
نظریهٔ «تأیید خود» در روانشناسی میگوید انسانها ترجیح میدهند دیگران آنطور که خود را میبینند، ببینند. اما زمان، از طریق تکرار و ثبات، اعتماد واقعی را میسازد. پدیدهٔ «قرارگیری صرف» هم نشان میدهد تکرار مواجهه، علاقه را افزایش میدهد – البته اگر اولین برداشت خنثی باشد. پس اگر اصیل باشی، زمان خودش حقیقت را فریاد میزند. آیا حاضریم صبر کنیم تا زمان حقیقت را آشکار کند یا ترجیح میدهیم با عجله قضاوت کنیم؟
راهکار:
این نگاه یک استراتژی قدرتمند برای کاهش اضطراب اجتماعی است: وقتی زمان قاضی است، نیازی به وکالت نیست. افراد واقعی در درازمدت میدرخشند، نه در لحظهی اثبات.