قانون کارما؛ صبورترین گنگستر تاریخ و بازتاب اعمال:
در سانسکریت، «کارما» یعنی «عمل»، نه «مجازات». مغز انسان برای پیامدهای فوری تنظیم شده و در برابر تأخیر، بهخاطر «تنزیل زمانی» واکنش اخلاقیاش را از دست میدهد؛ برای همین انتقام دیرهنگام از عدالت هم ترسناکتر است. در بودیسم، کارما یک کیهانِ قضاوتگر نیست؛ زنجیرهای از علت و معلول است که حتی نیت را هم در نظر میگیرد. اگر ده سال بعد برسد، هنوز گنگستر است یا فقط وحشتِ حافظهی جمعی؟
راهکار:
کارما را نه بهعنوان یک قاضی نامرئی، که بهعنوان بازتابِ ساختاری رفتارها ببین؛ همانطور که در نظریه بازیها، رفتارهای سودجویانهی کوتاهمدت اغلب در بلندمدت اعتماد و فرصت را از بین میبرند. صبوریِ کارما در واقع حافظهی بلندمدت نظام اجتماعی است.