صبوری برای اتفاق خوب

زیبایی به وقت خودش؛ راز زمان‌بندی در عشق و زندگی:

در گاه‌شماری زیستی، بعضی گل‌ها ساعت شکفتن دارند؛ مثلاً نیلوفر آبی حوالی ۷ صبح باز می‌شود. مغز انسان هم برای لحظه‌ها ساعت می‌سازد و اوج لذت را نه در خود اتفاق، که در انتظارِ نزدیک شدنش تجربه می‌کند؛ ترشح دوپامین پیش از پاداش به اوج می‌رسد. اگر همه‌چیز به وقتش قشنگ است، شاید چون تعلیق، شیمی لذت را قوی‌تر می‌کند.

راهکار:

شاید زیباییِ «وقتش» از اینجا می‌آید که مغز در نبودِ چیز، برایش روایت می‌سازد. پس اگر چیزی زود آمد و قشنگ نبود، هنوز قصه‌اش کامل نشده؛ نه اینکه اشتباه بوده.