سالها اندوه کشیدن و صبحی که نیامد:
آیا میدانستید مغز انسان در مواجهه با اندوه طولانیمدت، مکانیزمی به نام «ناتوانی آموختهشده» فعال میکند؟ یعنی پس از مدتی، حتی وقتی نشانههای طلوع وجود دارد، مغز دیگر آنها را نمیبیند. این پدیده اولین بار در آزمایشهای سگهای شوکدیده توسط سلیگمن کشف شد. اما خبر خوب: این الگو قابل بازنویسی است. سوال بهجا: آیا ممکن است صبح طلوع کرده باشد اما ما هنوز عادت به نگاه به تاریکی داشته باشیم؟
راهکار:
این حس عمیق رو میشه از زاویهای دیگه هم دید: گاهی صبحی که انتظارش رو داریم در قالب یک تغییر کوچک و ناگهانی میاد، نه یک طلوع نمایشی. شاید دقیقاً در لحظهای که از انتظار دست میکشیم، نور در چیزهای سادهای مثل یک لبخند یا یک هوای تازه خودش رو نشون بده.