صبح بعد از سختی

صبح بعد از آن شبِ ترسناک؛ داستان غلبه بر ترس:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد در مرحله REM، مغز همان مدارهای عصبیِ ترس را بدون هورمون آدرنالین دوباره پخش می‌کند؛ به همین دلیل صبحِ بعد از یک شبِ وحشتناک، از نظر بیولوژیکی معادل «انقراض ترس» است. نه اینکه شب کم‌اهمیت شود، بلکه شب دارد برای تو شجاعتِ فردا را می‌پزد. سؤال اینجاست: کدام شب بود که صبحِ آن تو را عوض کرد؟

راهکار:

این جمله ترس را به یک «گذشته‌ی تمام‌شده» تبدیل کرده؛ می‌توانی همان شب را به «منشأ قدرت» بدل کنی: «همان شبی که صبح شد، حالا برای من یعنی شجاعتِ دوباره.»